آیا 22 بهمن زمان مناسبی برای تظاهرات "سبز" است؟

گروهی از تشکل‌ها - عمدتا دانشجویی- از مردم برای تظاهرات سبز در روز 22 بهمن دعوت کرده‌اند. اما آیا تظاهرات در این روز مناسب است؟ 22 بهمن سال گذشته را به یاد آورید که چگونه مجبور به عقب‌نشینی درمقابل حکومت نظامی دولت کوتا شدیم. اشک‌های دختران و پسران در 22 بهمن سال گذشته هرگز از خاطرمان نمی‌رود. 22 بهمن به‌دلیل شکست طرح اسب تروا نبود که پیروزی را از ان دولت کودتا کرد، بلکه این امر به نوع و ماهیت تظاهرکنندگان در این روز برمی‌گردد. اصطلاح ساندیس‌خور به بهترین نحوی برازنده تظاهرکنندگان 22 بهمن است. بین این افراد خانواده‌هایی پیدا می‌شوند که اصلا برای تفریح و خوردن به تظاهرات می‌آیند و اگر پولی به حساب‌شان ریخته شود یا کفش و لباسی هم در کنار ساندیس بگیرند، شکرگذارتر می‌شوند. قشر فقیر بیشترین حجم این‌گونه تظاهرکنندگان را تشکیل می‌دهد که با لباس‌های مندرس و دمپایی، هرساله وارد این عرصه می‌شوند. نکته مهم این است که این افراد حتی به دولت هم کاری ندارند: در زمان دولت خاتمی بیشتر از امروز به میدان می‌آمدند. حال بگویید چگونه جنبش سبز و فرهیختگانش در روز 22 بهمن با آن جو وحشتناک نظامی می‌خواهد مقابل این قشر بایستد؟ به اینها اضافه کنید پایگاه‌های بسیج شهرهای اطراف تهران را که با اتوبوس آورده می‌شوند و بعد از پذیرایی و گرفتن اضافه‌کار شهر را ترک می‌کنند. در 22 بهمن حداکثر توشه ما کنایه‌ای بود که کروبی به کودتاچیان زد: وقتی هم که ما می خواهیم برای سالگرد انقلاب به میدان بیاییم، شما اجازه نمی‌دهید و حتی 22 بهمن را برای خودتان می‌دانید. 

مردم تونس و مصر روح تازه‌ای به جنبش سبز دمیدند!

تظاهرات مردم در کشورهای عربی، چنانکه از بیانیه اخیر موسوی پیداست، بی‌ارتباط با حرکت جنبش سبز نیست. در واقع جنبش سبز راهی را به مردم جهان نشان داد که سال‌ها بود - لااقل در کشورهای جهان اول، شاید بعد از مه 1968 پاریس و دهه 1960 سیاهان واشنگتن به عنوان تظاهرات کلاسیک - فراموش شده بود. اما حالا  اتفاق دیگری رخ داده:با تماشای این حرکت ‌ها، جان تازه‌ای به جنبش سبز دمیده شده. با دیدن تظاهرات خیابانی دیگر کشورها می‌توان به تحلیل این حرکت‌ها و تشابه‌شان در جنبش سبز  و ضعف و قوت های هریک پی برد. تعدادی از نویسندگان نیز به آسیب‌شناسی حرکت‌های جنبش سبز در برابر تظاهرات مردم در کشورهای عربی پرداخته‌اند. این تحلیل‌ها هرچه باشند، مردم ایران بار دیگر آماده خیزش شده‌اند و منتظر یک جرقه هستند. از طرفی به‌نظر می‌رسد مانند مردم تونس و مصر، این بار مردم قصد عقب‌نشینی ندارند و تا فتح کامل به‌چیزی جز مبارزه نمی‌اندیشند. حتی این نکته نیز برجسته شده که احتمالا این بار مردم از سران جنبش سبز جلو می‌زنند و با دور زدن آن‌ها به حرکت‌هایی فراتر از چارچوب دیدگاه حکومتی آن‌ها دست خواهند زد. نگرانی اصلی در این بین وجود خشونت است که از طرف جنبش سبز همواره محکوم شده اما با توجه به حرکت‌های تونس و مصر اجتناب‌ناپذیر به‌نظر می‌رسد. به‌این ترتیب جنبش سبز حرکت تازه‌ای را آغاز خواهد کرد و وارد مرحله تازه‌ای خواهد شد.

قابل توجه دیکتاتورهای وطنی!

هی حرص بزن! بانک های سویس اعلام کردند حساب های بن علی دیکتاتور فراری تونس را بلوکه کرده اند و پولی به او پرداخت نخواهند کرد. از طرفی همسر و فرزندان این جناب هم هنگام فرار از کشور با سرمایه های ملی دستگیر شده اند. حالاهی شما بروید برای روز مبادا در ونزویلا خانه بخرید و در سویس حساب باز کنید!